اَللَّهُمَّ أَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي اَللَّهُمَّ آتِ مَا وَعَدْتَنِي اَللَّهُمَّ إِنْ تُهْلِكْ هَذِهِ الْعِصَابَةَ مِنْ أَهْلِ الْإِسْلَامِ لَا تُعْبَدُ فِي الْأَرْضِ

Allaahumma anjiz li ma wa 'adtani, Allaahumma aati ma wa 'adtani, Allaahumma in tuhlik hadhi-hil 'ishabata min ahlil Islaami, la tu'badu fil ardi

Ya Allah! Sempurnakanlah apa yang telah Engkau janjikan kepadaku. [Ya Allah! Datangkanlah apa yang telah Engkau janjikan kepadaku.] Ya Allah! Jika Engkau membinasakan kumpulan kecil penganut Islam ini, Engkau tidak akan disembah di muka bumi. Diriwayatkan daripada Umar bin al-Khattab (RA) yang berkata: Pada hari berlakunya Perang Badar, Rasulullah (ﷺ) memandang ke arah orang-orang kafir yang berjumlah seribu orang, sedangkan sahabat-sahabat baginda hanya tiga ratus sembilan belas orang. Nabi (ﷺ) menghadapkan wajah ke arah kiblat. Kemudian baginda mengangkat kedua tangannya dan memulakan doanya kepada Tuhannya: (Doa tersebut disebutkan di atas)