أَعُوْذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ الَّتِي لَا يُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَلَا فَاجِرٌ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ، وَبَرَأَ وَذَرَأَ، وَمِنْ شَرِّ مَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ، وَمِنْ شَرِّ مَا يَعْرُجُ فِيهَا، وَمِنْ شَرِّ مَا ذَرَأَ فِي الْأَرْضِ، وَمِنْ شَرِّ مَا يَخْرُجُ مِنْهَا، وَمِنْ شَرِّ فِتَنِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، وَمِنْ شَرِّ كُلِّ طَارِقٍ إِلَّا طَارِقًا يَطْرُقُ بِخَيْرٍ يَا رَحْمَنُ

A'oodhu bikalimaatil-laahit-taammaatil-latee laa yujaawizuhunna barrun wa laa faajirum min sharri maa khalaqa, wa bara'a wa dhara'a, wa min sharri maa yanzilu minas-samaa'i, wa min sharri maa ya'ruju feehaa, wa min sharri maa dhara'a fil-'ardhi, wa min sharri ma yakhruju minhaa, wa min sharri fitanil-layli wannahaari, wa min sharri kulli taariqin 'illaa taariqan yatruqu bikhayrin yaa Rahmaan

«پناه می‌برم به کلمات تامه خداوند، که هیچ نیکوکار و بدکاری از آنها تجاوز نمی‌کند، از شر آنچه آفریده، و ایجاد کرده و پدید آورده است؛ و از شر آنچه از آسمان فرود می‌آید، و از شر آنچه به آسمان بالا می‌رود؛ و از شر آنچه در زمین پراکنده ساخته، و از شر آنچه از آن بیرون می‌آید؛ و از شر فتنه‌های شب و روز، و از شر هر وارد شونده‌ای در شب، مگر آنکه خیر آورد، ای مهربانترین.»

Reference: شیخ ارناؤوط (رح) این سند را در تخریج الطحاویة (ص ۱۳۳) صحیح دانسته است.