ท่านนบี (ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม) เพิ่มเติมว่า: บุคคลที่กล่าวว่า:

أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الْعَظِيمَ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ وَأَتُوبُ إِلَيهِ

อัสตัฆฟิรุลลอฮัล อะซีมัล ลาซี ลา อิลาฮะ อิลลา ฮุวัล ฮัยยุล กอยยูมุ วะ อะตูบุ อิลัยฮิ

ข้าพระองค์ขออิสติฆฟารต่ออัลลอฮ์ผู้ทรงยิ่งใหญ่ ซึ่งไม่มีผู้ใดสมควรถูกอิบาดะห์นอกจากพระองค์ ผู้ทรงมีชีวิตอยู่ ผู้ทรงดำรงอยู่ด้วยตนเองและทรงค้ำจุนทุกสิ่ง และข้าพระองค์ขอเตาบะห์ต่อพระองค์ อัลลอฮ์จะทรงอภัยโทษแก่เขาแม้ว่าเขาจะเป็นผู้หนีออกจากกองทัพในขณะสู้รบ [1] ท่านกล่าวว่า: 'เวลาที่พระผู้อภิบาลใกล้ชิดบ่าวของพระองค์มากที่สุดคือในยามกลางคืน ดังนั้นหากท่านสามารถเป็นในหมู่ผู้รำลึกถึงอัลลอฮ์ในช่วงเวลานั้น จงทำเช่นนั้น' [2] ท่านยังกล่าวว่า: 'บ่าวนั้นใกล้ชิดกับพระผู้อภิบาลมากที่สุดเมื่อเขาอยู่ในสภาพซัจดะห์ ดังนั้นจงวิงวอนมากๆ ในนั้น' [3] ท่านยังกล่าวว่า: 'แท้จริงหัวใจของฉันมักฟุ้งซ่าน และแท้จริงฉันขออิสติฆฟารต่ออัลลอฮ์ร้อยครั้งต่อวัน' [4]

Reference: [1] เศาะฮีฮ์ อบู ดาวูด: 1517 [2] เศาะฮีฮ์ ติรมิซี: 3579 [3] มุสลิม: 482 [4] มุสลิม: 2702