اَللَّهُمَّ اِنِّي اَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ سَمْعِيْ وَمِنْ شَرِّ بَصَرِيْ وَمِنْ شَرِّ لِسَانِيْ وَمِنْ شَرِّ قَلْبِيْ مِنْ شَرِّ مَنِيِّيْ

ئەڵڵاهوممە ئیننی ئەعوذو بیکَ مین شەڕڕی سَمعی وە مین شەڕڕی بَصَڕی، وە مین شەڕڕی لیسانی، وە مین شەڕڕی قَلبی، وە مین شەڕڕی مَنییی

ئەی خودا، بەڕاستی پەنا دەگرم بە تۆ لە خراپەی بیستنم و خراپەی بینینم، و خراپەی زمانم و خراپەی دڵم، و خراپەی مەنییم (ئارەزووی سێکسیم).

Reference: سەحیح. ئەبو داود: ١٥٥١