اَللَّهُمَّ قِنِيْ شَرَّ نَفْسِيْ، وَاعْزِمْ لِيْ عَلٰى أَرْشَدِ أَمْرِيْ اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِيْ مَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ، وَمَا أَخْطَأْتُ وَمَا عَمَدْتُّ، وَمَا جَهِلْتُ.

ئەڵڵاهوممە قینی شەڕڕَ نَفسی، وَعجیم لی عَلا ئەڕشَدی ئەمڕی، ئەڵڵاهووممَغفیڕ لی ما ئەسڕەڕتو وە ما ئەعلَنتو وە ما ئەخطَأتو وە ما عَمَدتو وە ما جَهیلتو.

ئەی خودا، بمپارێزە لە خراپەی نەفسم. ئیرادەیەکی بەهێزم پێ ببەخشە بۆ ئەنجامدانی چاکە لە هەموو شتێکدا. ئەی خودا، لێم خۆش بە بۆ هەموو ئەوەی بە ئاشکرا و بە نهێنی کردوومە، ئەوەی بە ویستی خۆم و بێ ویستی خۆم کردوومە، و ئەوەی بە نەزانی کردوومە.

Reference: سەحیح (شوعەیب ئەرنائووت). موسنەدی ئەحمەد ١٩٩٩٢