رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

Rabbanaa aatinaa fid-dunyaa hasanataw, wa fil-aakhirati hasanataw, wa qinaa ‘adhaaban-Naar.

«پروردگارا! در دنیا به ما نیکی عطا کن، و در آخرت به ما نیکی عطا کن، و ما را از عذاب آتش نگه دار.»

Reference: حسن. ابوداود: ۱۸۹۲