پێغەمبەری خودا (ﷺ) فەرمووی: "ئەگەر بەندەیەک گوناهێک بکات، پاشان دەستنوێژێکی باش بگرێت، پاشان هەستێت و دوو ڕکاعەت نوێژ بکات و داوای لێخۆشبوون لە خودا بکات، لە ڕاستیدا خودا لێی خۆش دەبێت." پاشان ئەم ئایەتەی خوێندەوە –

وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَىٰ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿١٣٥﴾ أُولَٰئِكَ جَزَاؤُهُم مَّغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ وَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ ﴿١٣٦﴾

ڕەببەنا لا توزیغ قوولووبَنا بَعدَ ئیذ هَدَیتَنا وَ هَب لَنا میل-لَدوونکَ ڕَحمَةً؛ ئیننَکَ ئەنتَل-وَههاوب.

(١٣٥) وە ئەوانەی کاتێک تاوانێکی گەورە دەکەن یان ستەم لە خۆیان دەکەن [بە سەرپێچی]، یادی خودا دەکەن و داوای لێخۆشبوون بۆ گوناهەکانیان دەکەن - و کێ دەتوانێت لە گوناهەکان خۆش بێت جگە لە خودا؟ - و بەردەوام نابن لەسەر ئەوەی کردوویانە لە کاتێکدا کە دەزانن. (١٣٦) ئەوانە - پاداشتیان لێخۆشبوونە لەلایەن پەروەردگاریانەوە و باخچانێکە کە ڕووبارەکان بەژێریدا دەڕۆن [لە بەهەشتدا]، کە تێیدا بۆ هەمیشە دەمێننەوە؛ و پاداشتی کرێکاران [چاکەکاران] چەندە باشە. (سوورەتی ئالی عیمران ٣:١٣٥-١٣٦)

Reference: سەحیح. ئەبو داود: ١٥٢١