پێغەمبەر (ﷺ) نوێژی بەیانی (فەجر) دەکرد، دوای ئەوەی سەلامی دەدایەوە، دەیفەرموو:

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ يَا اَللَّهُ بِأَنَّكَ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَّهُ كُفُوًا أَحَدٌ أَنْ تَغْفِرَ لِي ذُنُوْبِيْ، إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

ئەڵڵاهوممَ ئیننی ئەسئەلووکَ یا ئەڵڵاهو! بیئَننَکَل-واحیدوول-'ئَحَدووس-صَمَدوول-لەذی لَم یَلید وَ لَم یوولَد، وَ لَم یَکوون لَەهو کووفووەن 'ئَحَد، 'ئَن تَغفیڕَلی ذوونووبی، 'ئیننَکَ 'ئَنتَل-غَفووڕووڕ-ڕَحیم

ئەی خودا، داوات لێ دەکەم، ئەی خودا، لەبەر ئەوەی تۆ تاکیت، تاقانەیت، بێویست و بێ نیازیت (هەموو شتێک پێویستی بە تۆیە)، ئەوەی نە بووە و نە لەدایکبووە، و هیچ شتێک هاوتا یان بەرامبەر بەو نییە، لە گوناهەکانم خۆش بە، چونکە تۆ زۆر لێخۆشبوو و میهرەبانیت. بە بیستنی نزاکەی، پێغەمبەری خودا (ﷺ) سێ جار فەرمووی: "لێی خۆشبوو."

Reference: سەحیح. ئەن-نەسائی: ١٣٠١