رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۖ إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿١٢٧﴾ رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِن ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا ۖ إِنَّكَ أَنتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ﴿١٢٨﴾

ڕەببەنا تَقَببَل میننا ئیننَکَ ئەنتَس-سَمیعوول-'عَلیم. ڕەببَنا وَجعَلنا مووسلیمَینی لَکَ وَ مین ذوڕڕیییَتِنا ئووممەتەن مُوسلیمەتَل-لَکَ وَ ئەڕینا مَناسیکَنا وَ تووب عَلَینا، ئیننَکَ ئەنتَت-تَووابوڕ-ڕَحیم.

(١٢٧) پەروەردگارمان، لێمان قبوڵ بکە. بەڕاستی تۆ بیسەر و زانایت. (١٢٨) پەروەردگارمان! بمانکە بە دوو موسڵمانی ملکەچ بۆ خۆت، و لە نەوەکانیشمان نەتەوەیەکی موسڵمان و ملکەچ بۆ خۆت پەیدا بکە؛ و ڕێوڕەسمەکانی حەج و پەرستشەکانمان پێ نیشان بدە؛ و تۆبەمان لێ قبوڵ بکە؛ چونکە بەڕاستی تۆ زۆر تۆبە وەرگر و لێخۆشبوو و میهرەبانیت.

Reference: سوورەتی بەقەرە ٢:١٢٧-١٢٨